<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths450</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>بررسي اثر عصاره هيدرو الكلي برگ گياه گزنه ( Urtica dioica ) برتغييرات هيستوپاتولوژيك و مورفومتريك بيضه موشهاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزو توسين</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1387-88</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1387</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1388</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths450</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>83</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>سابقه و هدف: يكي از عوارض ديابت اختلالات سيستم جنسي تناسلي است كه مي‌تواند با دژنراسيون بيضه‌ها، كاهش قطر و تغيير در آرايش و ساختار سلولي در لوله‌هاي سمينيفر همراه باشد. استفاده از گزنه دو پايه (Urtica dioica) به عنوان يك گياه دارويي ضد ديابت كه بومي منطقه آسيا و اروپا است از دير باز در طب سنتي مرسوم بوده است. لذا اين مطالعه با هدف بررسي اثر عصاره هيدروالكلي برگ گياه گزنه بر تغييرات هيستوپاتولوژيك و مورفومتريك بيضه موش‌هاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين طراحي شده است.<br>مواد و روش‌ها: 18 سر موش صحرايي نر از نژاد ويستار به 3 گروه مساوي شاهد، ديابتي و حفاظتي تقسيم شدند. موش‌هاي گروه حفاظتي در 5 روز اوّل آزمايش روزانه mg/kg 100 عصاره هيدروالكلي برگ گياه گزنه داخل صفاقي دريافت نمودند، و در روز ششم موش‌هاي هر دو گروه حفاظتي و ديابتي با تزريق 80 mg/kg دوز واحد استرپتوزوتوسين داخل صفاقي، ديابتي شدند. براي اطمينان از القاي ديابت تست تحمل گلوكز در شروع مطالعه و همچنين در هفته‌هاي 3 و 5 انجام شد. در پايان هفته پنجم با استفاده از بيهوشي بيضه موش‌ها جدا شده و در محلول بوئن فيكس شد. نمونه بيضه‌هاي چپ با ضخامت 5-4 ميكرومتر برش داده شد و با روش هماتوكسيلين و ائوزين براي مطالعات هيستوپاتولوژيك و مورفومتريك رنگ آميزي شدند و از اسلايدهاي تهيه شده توسط ميكروسكوپ نوري تحقيقاتي Olympus عكس تهيه شد. قطر خارجي، قطر داخلي و ضخامت اپيتليوم لوله‌هاي سمينيفر توسط نرم افزار Olysia Autobioreport اندازه گيري شد و مقادير به دست آمده توسط نرم افزار SPSS اندازه گيري شد و مقادير به دست آمده توسط نرم افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.<br>يافته‌ها: ديابت منجر به كاهش معني دار قطر خارجي، قطر داخلي و ضخامت اپيتليوم لوله‌هاي سمينيفر شد(p<0/05) ، و پيش درماني با عصاره گزنه توانست اين تغييرات ناشي از ديابت را به طور معني داري تعديل نمايد (p<0/05). همچنين ديابت با تغييرات هيستوپاتولوژيك بيضه ( Disintegration سلول‌ها، واكوئليزاسيون سلول‌هاي سرتولي و اسپرماتوژنيك بازال، كاهش اسپرم در لوله‌هاي سمينيفر) همراه بود كه اين تغييرات در گروه‌هاي شاهد و حفاظتي ديده نشد.<br>بحث و نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه عصاره هيدروالكلي برگ گياه گزنه مي‌تواند يك نقش حفاظتي در برابر تغييرات هيستوپاتولوژيك و مورفومتريك بيضه ناشي از ديابت داشته باشد و مي‌تواند اين تغييرات را در لوله‌هاي سمينيفر موش‌هاي صحرايي ديابتي شده با استرپتوزوتوسين به طور معناداري تعديل نمايد.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>گزنه دو پايه، ديابت، موش صحرايي، بيضه، مورفومتري، استرپتوزوتوسين.</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
